Acısını içtim aşkın, Hüznüne dokundum.
Gökkuşağı gibi değildi renkleri siyahında boğuldum.
Yoruldum hep yoruldum
Kime tutunduysam yaralı kanadımla
Yalanlarında kayboldum.
Masum bir çocuk bakışıyla geçtim aşkın kör gözlerinden
Yüreğimi büyüttüm,
Düşler yetiştirdim minik avuçlarımda ağlamayı öğrendim,
Gülmeyi unuttum.
Hırçın denizlerde, boşa kürek çektim hep
Yalnızlığın kıyısında, unutulan bir liman gibi
Bekledim, durdum.
Nereye gittiğini bilmeyen bir yolcunun sessizliğinde geçti hayatım.
Aşkı bulayım derken,
Yolumdan oldum.
Korkularım büyüdü aşkın kollarında
Sessizlik parladı içimde, bir yakamoz gibi
Üç kuruşa yalnızlığa sattı gülen suretimi
Ne bana gösterdi kendi yüzünü,
Ne güldürdü benim yüzümü.
Yar olmadı bana hiç, seslendim ses vermedi
Sonunda sustum

Ve bir akşam üstü
Aşkı sırtından vurdum!....