уüяєğιηιη тαşιηαвιℓιя  вüтüη ∂υуgυℓαяιуℓα вιя ∂υяαктα вєкℓємєк

νε ցεçεռ ﻨlĸ гüչցﻪгժﻪ รﻪνгսlოﻪĸ ﻪկﻪĸէﻪ

мüѕαιт вιя є¢єℓ∂є ∂υямαк ѕσηяα

ĸıկﻪรıկﻪ รսรოﻪĸ รօгցսlﻪгժﻪ...

Yedi iklimi ortak paydada birleştirmek
Güneşi yakmak bir kıvılcımla
Cayır cayır yanmak yangınlarda
Sonra yüreğimdeki;
Bütün sokaklara bütün caddelere bütün kentlere adını vermek
Ama dedim ya;
Ayıptı adını vermek gayrı menkullere
Adının çok bilinmeyenli denklemlerde saklamak gerekti
мüƒяє∂αт ∂ışı öğяєηмєу∂ι ѕєνмєк

կﻪհսէ รεรรﻨչ ъﻨг öğгεռოε ъﻨçﻨოﻨ

Kansız bir yenilgiydi
Ve birinci tekil zamanda yaşamak mecburuydi.

Yine de ben adına aşk bulaşmış bütün kelimeleri
Karambol zamanlarda haykırıyordum yıldızlara
Herhangi bir öğretim yılında faili meçhul bir aşka karşıyordu adım
Ölmeyi öğreniyordum yaşamsal faaliyetlerimi sürdürürken
Yüreğimin başkenti ilan ediyordum okulun bütün kapsama alanlarını
Çünkü orda sen vardın monarşik bir yapıda

Artık yağmurlarda alışmıştı bu şehre gizlice yağmaya
Oysa ben bu şehre inat kaçak yaşıyordum seni içimde
Ve hiçbirşeye hasretin kadar hasret duymuyordum
Hasretinin namlusu çevriliyordu her akşamüstü yüreğime.
Baktığım her yerde gözlerin yağıyordu gözlerime
Gecenin her çöküşünde yitiriyordum kendimi
Her şafakta seni beklemenin depremselliğiyle uyanıyordu kalbim
Bütün hayallerimin başrolünde sen vardın
Bütün cümlelerimin ana konusu oluyordun
Bütün bütünlüğümle bütün oluyordum seninle
Ama dedim ya
Ayıptı hayal kurmak bu şehirde
Hayallerimi saklamak gerekti

รﻪĸlﻪժıო รﻪռﻪ էüო հﻪկﻪllεгﻨოﻨ....  

Bazı anlar vardır; onu düşündüğün,

Keşke şimdi yanımda olsa dediğin,

Bilirsin ki uzaktır gelemez

Yüreğin sızlar o an gözyaşların düşer yanaklarına.

Bazı anlar vardır; gülersin

Yüreğinin acısını bastırmak pahasına.

Bazı anlar vardır; gözünün önündedir o

Bir şey söylemiyordur sana

Sadece gözlerine bakıyordur.

Ve gözlerinle konuşursun

Bilirsin ki, kelimeler yetmez anlatmaya

İçinde taşıdığın sevgiyi

Bazı anlar vardır; ellerini uzatırsın

Hissetmek için taşıdığın sevginin büyüklüğünü

Ama o görmez seni, tutamaz ellerini

Sonra korkarsın incinmekten narince bırakırsın.

Bazı anlar vardır; haykırmak gelse de içinden

Bağırsan da duymayacağını bilirsin

Fısıltıyla söylersin “seni seviyorum” ları…

Sustu yakarışlar…
Taştı sessizlik içimden…
Kelimeleri karanlığa bıraktım hissedilebildiğince !
Ben konuştum, ‘o’ dinledi…
Ansızın, sustum… Sessizliğini dinledim...
Dinledikçe, Sevdim sonu çığlık olan yalnızlığı...
Sarıldım kuytu gecelerde birtek o’na…!
Ne bir şikayet ne bir bıkkınlık...
Sevdim gecelerimde, adı yalnızlık olan, sessiz çağrını…
   O’na rehin bıraktım ruhumun derinliklerini...

           

 

 

Biz, Türk'üz, Türkçe konuşur, Türkçe anlaşır, Türkçe düşünürüz. Biz başkaları gibi yaşamaya, konuşmaya başlarsak, başkaları gibi düşünmeye başlarız. Şunu unutmamalıyız ki, bu güzelim ülkemizin toprakları üzerinde bir çok devletin sinsi emelleri var. Bu emellerine sahip olmak için yırtıcı bir hayvanın avını beklediği gibi sinsice bekliyorlar. Lütfen onlara bu fırsatı (en azından kendi elimizle) vermeyelim.



Hâlâ vakit var!.

TÜRKÇEMİZE SAHİP ÇIKALIM................

Yüreğimde bilinmeyen, benim bile hala yerini tam olarak kestiremediğim bir
yerlerde kanıyorsun hala ve ben çoğu zaman bilerek ya da bilmeyerek
kaşıyorum bu kabuk tutmaya yüz tutmuş yaramı.. Yani seni…

Evet, unutamadım seni, kanayan bir yarasın hala yüreğimde…
Unutamadım bir türlü gözlerini; güzelliği, baktığımda yüreğinin
derinlerini gördüğüm gözlerini…
Unutamadım hala gülüşünü.. Sıcacık, içten, yüreğime huzur veren gülüşünü…
Ne zaman biri bana baksa seni görüyorum, ne zaman biri gülse seni hatırlıyorum…
Nereye gidersem gideyim kimi görürsem göreyim biraz sana benziyor…
Rüyalarımdasın, düşlerimdesin, hayallerimdesin kısacası yüreğimdesin…
Öylesine bendesin ki, yaşamım seni görmeden önce hiç yokmuş gibi…
Sanki seninle nefes almaya başlamışım ben ve biliyor musun nefes almak çok güzeldi…

Gitmen için bir neden aradım, bulamadım...

Çıldıracak gibiyim… Sebebini sana da soramadım...
Bir daha sever miyim hiç kimseyi senin kadar?

Bir daha özler miyim hiç kimseyi senin kadar?
Bilmiyorum…
Ne kış, ne bahar yüreğim derin uykuda sen gittin gideli… Hani bitmezdi,
böyle bitti işte!!

Bazen kendi kendime YETER!! diyorum… “ O ” artık yok… “ O ” GİTTİ!!

Giderken yüreğime acımasızca sapladı ayrılık hançerlerini…
Geceler boyu bakışları gitmedi gözlerimin önünden,

“ Elveda ” deyişi çınladı... kulaklarımda…
Aklımda hep aynı şarkı..
“ Ölüm bir göz kapamak kadar kolay sevmekse ölümün en görkemli tonu
Yaşamın bir ucunda onu yakalamak en zor evet en zor olanı da bu
Korkma sakın sevmekten korkma kurşun sesi kadar hızlı geçer yaşamak
Ama öylesine zor ki kurşunu havada sevdayı sıcacık yürekte tutmak korkma… “

Geceleri aldığım her nefesim yokluğunun işareti oluyor…
Soğuk duvarlar üstüme geliyor sanki… Alışamadım ayrılığa.

 Ardına bakmadan gitmek uzaklaşmak zor şeydir nedense, Ama ben zoru başarmak ve artık gitmek istiyorum;
Ayrılıktan, yalnızlıktan kaçmak istiyorum ardıma bakmadan..
Tek bilmediğim şey bunu nasıl yapacağım…
Yıllar geçti hala kanayan bir yarasın yüreğimde…..
Senden kalan bir acı bu…

Yaşamak ve ölmek aynı…
Yalnızlık o ayrı işkence.....!!

 ELA 

Bir hayalin peşinde koşabilmektir aşk. Üstelik harcanan yılların sonunda o hayali hiç gerçekleştirememe olasılığına rağmen... Günleri geceleri bir odaya kapanarak geçirirken bir telefon çığlığına bir kapı ziline ömrün yarısını verebilmeyi düşünmektir aşk yada duyulacak bir sesle ömrün üzerine bir ömür daha ekleneceğini hissetmektir aşk. Birine hayatını bağışlamışken onsuz yapamayacağını düşünürken bir gün yapa yalnız kalma korkusunun bütün vücudunu titretmesidir aşk. İhanet dediğimiz iki yanı keskin bıçağın üzerinde yürüme riskini göze almaktır aşk. Bu bıçak ki saplanabilir yüreğine. Bıçağın verdiği acıyı bütün hücrelerinde hissetmene rağmen onu iyi edecek hiçbir ilacı bulamamanın verdiği çaresizliği yaşamaktır aşk. Herşey çok iyi giderken mutluluk ormanına her gün yepyeni fidanlar ekerken,insanların sana ve ona bakıpta ileri baktığını düşünürken bir sabah uyandığında onu yanında bulamama fikrinin seni deli etmesidir aşk. Terkedildiğinde hayata küseceğini,suçlayacak yüzlerce insan bulacağını, kin tutacağını,intikam yeminleri edeceğini bilmektir aşk. Bir özlem şarkısının içini eriten ezgilerinin kulağından girip yüreğine doğru akmasını sonrada gözlerinden damla damla dışarıya taşmasını hissetmektir aşk. Hiç görmediğin,hiç dokunmadığın,sesini bile duymadığın birine tutkuyla bağlanmaktır aşk. Belkide göreceğin ilk anda bitecektir bu tutku. Buna rağmen delicesine özlemektir aşk. Tutkun yüzünden aptallıkla suçlanmayı da göze almaktır aşk. Sana aptal diyenlere söyleyecek hiçbir kelime bulamazken yüreğinin onu seviyorum diye haykırmasıdır aşk.  Plansız, hesapsız, ölçmeden, biçmeden,kaygısızca ama hep olumsuzluğunda göze alarak kendini bırakmaktır aşk. Güçtür aşk.Yenilgi sadece zayıflara mahsuzdur ve aşkın zayıflığa tahammülü yoktur. Bu yüzden her türlü pisliğe vurdumduymazlığa,kalleşliğe,iki yüzlülüğe karşı kazanılmış bir zaferdir aşk. Yarını düşünmeden sadece içinde bulunduğun anın hazını bütün benliğinde hissetmektir aşk. Sayılarla,harflerle belirlenmiş herşeye meydan okuyan bir belirsizliktir aşk. O belirsizliğin içinde savrulurken bir sonraki günü dakikası dakikasına planlamanın ne kadar saçma olduğunu görebilmektir aşk.   Ve aslında hiçbir benzetmenin hiçbir tarifin aşkı tanımaya yetmeyeceğini bile bile bu konu üzerinde yazma cesaretini  gösterebilmektir aşk...

 

Gitme, koca şehirde yapayalnızlık kalmak istemiyorum. Gidersen, sensizliğin içinde hangi duvar avutabilir beni ?..Bırakma beni karanlıklara...Alışkın değilim sabahları sensiz uyanmaya.... Gitme umudum...Uçurumlardan esen rüzgarlarda tek başıma bırakma beni.....Acıya kanattığım umutlarımı toprakta ezip gitme...Düş yorgunu gecelerde her sokakta seni aramak acıtır yüreğimi.Her köşede sensizliğe ağıtlar yakmak sonum olur ömrümün.   Dur gitme...İçimdeki çocuğun ağlayacak hali kalmadı...Gidersen, uykulara dalıp unutacağım mı sanıyorsun o gözlerini ?...Sorarım sana ; kolay mı tahta beşiklerde hasretini uyutmak ?.... Yıllarca cebimde biriktirdiğim gözyaşlarımı sende kurutmuşken gitme...Simsiyah bulutlar çöreklenmesin üzerime. Baharın koynunda uyanırken gözlerimi karanlıklara kapatmayayım...   Gitme ince sızım...Uzak dağlarına yüreğimi sürüp sana koşmak isterdim ama sırtım kanlı ve yüreğim yaralı...Buğulu camlarda bıraktığım düş mavisi umutlarımı yetim bırakma...Sürgün misali yalnızlığında soğuk prangaları sırdaş bilmek istemiyorum...Yitik bir yüreğin baharlarında açmış dikenleri serme ellerime..Batarsa kanar, kanarsa yaşayamaz yüreğim....   Gitme ..Ardından bakakalmasın gözlerim tozlu yollara...İsyanlara bürünmesin gülen yüzüm.... Ne olur gitme alınyazım. Acılarımı tütünle sarıp bir sigara dumanında çekerken içime, gitme..Dayanamaz bu can gidişine...Rıhtımlara her gece gözyaşımı boşalttırma beni...Ezik yüreğimi karların üzerine serme...Sana koşan ayaklarımda hüznün kirli denizlerine sokma beni...Mavilerin arasında kaybolur giderim....Umutlarımı alıp gitme gül yüreklim...   Hangi denize sığdırabilirim ki sensizliğin acılarını...Hangi ilaç dindirir sensizliğin sancılarını...Bu dert içimde kabuk bağlar..Solmak istemiyorum kırık aynaların suretinde...Hazanlar girer gelinciklerin gülümsediği bahçelere...Göğümden tüm göçmen kuşlar kanatlanır ucsuz bucaksız diyarlara...Dur gitme....Yalınayak sahillerde gezinmeyeyim....Ellerim dikenlerde avunmasın... Gidişinle yüreğimi yaralarda bırakma ne olur... Şiirlerim kederimle, yüreğim gidişinle ağlamasın...Gülen gözlerime hicranlar inmesin...Bereketin ıslattığı toprağıma siyah bulutlar çöreklenmesin...Uçurumlar büyümesin duvarlarda...Pencerelerde kalmasın ıslak gözlerim....Yorgun düşmesin ayaklarım...   Gitme iki gözüm...Bırakma beni tek başıma firkatinde...Düş fakiri olarak gezinmek istemiyorum şehrin ölüm kokan sessizliğinde...Ne olur gitme sevdiğim. Uyandırma beni ayrılıklarınla..Gitme diyen dudaklarım senden sonra kanamasın....Üşümesin senin sevginle gülümseyen gönül bahçem....Acılarımı unutmuşken sancının kavrulduğu ateşlerde ısıtma beni...Benek benek açan çiçeklerim mevsimsiz solmasın...Saçlarına düşen yıldızlar göğsüme ayrılığının hançerini sokmasın..   Gitme canımdaki son can... Senin gözlerinden, senin yüreğinden başka bir sığınağım yok sevdiğim.. Gitme ne olur...Yetim kalmasın yüreğim....

Ask Nedir? Ask, iyi geceler öpücüğünü uzun tutmaktır. Beklentidir. Ask, delicesine flört ederken yanındakinin hiçbir şey yapmama hakkini teslim etmektir. Saygıdır. Ask, zaaflarınız olduğunu ortaya çıkarır. Kabullenmektir. Ask, simdi zamanı degil diye beklemeyi bilmektir. Sabırdır. Ask, saçlarda başlayıp topuklarda biten bir gezintidir. Kesiftir Ask, Seviselim demeden sevişmek, yanındakinin ne istediğini bilmektir. Anlaşmaktır. Ask, bağlandığını sandığında, karşındakine hayır deme şansını tanımaktır. İnceliktir. Ask, korumaktır. Sorumluluktur. Ask, ciddi bir tokalaşmayı kıkırdamaya dönüştürmektir. Mizahtır. Ask, durma yoksa seni öldürürüm lafını duymaktır. Şehvettir. Ask, evinizdeki her şeyin yerinin değiştirilmesini kabullenmektir. Teslimiyettir. Ask, sevgilinizin ne olduğunu bütün çıplaklığıyla görmektir. Gerçektir. Ask, saatin kaç olduğunu bilip aldırmamaktır. Neşedir. Ask, sizi kucaklayan kolların, gittikçe daha çok sarılmasıdır. Mutluluktur. Ask, gecenin bir vaktinde sen uyu, benim gitmem gerek dediğinizde, uyanık kalıp seni biraz daha görmeyi tercih ederim cevabini almaktır. Sıcaklıktır. Ask, tanıdığınızı zannettiğiniz insanin yeni yanlarını keşfetmektir. Tazeliktir. Ask, uyandığınızda rüyanızı yanınızda bulmanızdır. Düşlerin gerçek olmasıdır. Ask, kocaman yatağın üçte birine sıkışmaktır. Yakinliktir. Ask, evin anahtarından bir kopya daha yaptırmaktır. Güvendir. Ask, hoşça kal dedikten sonra tekrar karşılaşacağını bilmektir. Kaderdir. Ask, gerindiğinde sızlayan vücut lafının anlamını bilmektir. Derstir. Ask, ecza dolabını açtığında, dismacunu kapağını kapatılmamış bulmaktır. Uyumdur. Ask, hosçakal dedikten sonra tekrar karşılaşacağını bilmektir. Kaderdir. Ask, pencereden disariya baktığında kiminle olduğunu hatırlamaktır. Düşüncedir. Ask, rüzgârın ağaçların arasında dolaşırken çıkardığı sesi dinleyip sevgilisinin yanında olmadığına hayıflanmaktır. Yalnızlıktır. Ask, asla anlatılmayacak hikâyelerdir. Özeldir.